Сандықтың іші алқызыл мауытты матамен көмкерілген және қыз жасауына арналып жасалынған болса керек, ішкі жағына бірнеше бөлікке бөлінген, кеселер салынатын шұқыршылар, табақшалар салатын текшелер жасалған. Сүйектелген сандықтың ішкі-сыртқы айшықты өрнектеліп жасалуына қарап шебердің хас өнерін бағаламасқа, бүгінгі күнге жеткен ата-баба мұрасының құндылығын мойындамау мүмкін емес.
Тапсырушы жөнінде деректер: Бисенғалиева Бәти — 1910 жылы туған. 1924 жылы тұрмысқа шығарда Бәтиге әкесі Бисенғали ұста шеберге 1-түйе беріп жасатқан сандығы. Музейге тапсырушы Бәтидің қызы Алуа Бисенғалиева.
Внутренняя часть сундучка обита малиновой бархатной тканью и, по всей видимости, была изготовлена для приданого. Внутри сундучка несколько отделений, предусмотрены углубления для чашек и маленькие кубики для тарелок. Судя по изысканному оформлению сундучка снаружи и внутри, невозможно не оценить мастерство ремесленника и не признать ценность этого наследия предков, дошедшего до наших дней.
Сведения о заказчике: Бисенгалиева Бәти — родилась в 1910 году. В 1924 году, при выходе замуж, отец Бисенғали заказал у мастера-кустаря сундучок стоимостью 1 верблюда. В музей сундучок передала дочь Бәти — Алуа Бисенгалиева.
The interior of the chest is lined with crimson velvet and was likely made for a bridal dowry. Inside, the chest is divided into several compartments, with recesses for cups and small cubes for plates. Judging by the exquisite decoration both inside and outside the chest, one cannot fail to appreciate the artisan’s masterful skill and recognize the value of this ancestral heritage that has survived to the present day.
Information about the commissioner: Bisenaliyeva Bäti — born in 1910. In 1924, when she was getting married, her father Bisenğali commissioned a chest from a craftsman, paying the equivalent of one camel. The chest was donated to the museum by Bäti’s daughter, Alua Bisenaliyeva.